|
|
|
|
Raamwerken Door: Bert Morsink Inhoud: Inleiding Over het algemeen wordt de norm IEEE 1471 - 2000 algemeen aanvaardt als uitgangspunt voor architectuurbeschrijvingen. Deze norm is ontwikkeld door IEEE (Institute of Electrical and Electronics Engineers, Inc., www.ieee.com). Door deze organisatie werd geconstateerd dat in het verleden hardware gerelateerde architectuur aspecten vaak dominant waren en dat software gerelateerde architectuur integriteit, als het al bestond, vaak werd geofferd gedurende de software ontwikkeling. Door de toenemende kosten en complexiteit van software ontwikkeling was dit echter aan het veranderen. Software ontwikkeling kon veel baat hebben bij het toepassen van architectuur voorschriften, maar deze waren niet consistent gedefinieerd en toegepast binnen de levenscyclus van software intensieve systemen. Er was geen universeel geaccepteerd raamwerk voor architectuur denken. De IEEE planning group (APG) was opgericht in augustus 1995 om deze behoefte te addresseren. De APG was opgezet door het IEEE Software Engineering Standards Committee (SESC) om richting te geven aan het inbedden van architectuur denken in de IEEE standaarden. De APG's discussies moesten leiden tot een aanbeveling voor een IEEE activiteit met de volgende doelen:
Denkwijze De basisprincipes van views zijn vastgelegd in IEEE-standaard 1471-2000 (IEEE, 2000). Deze standaard beschrijft de begrippen belanghebbende (stakeholder), belang (concern), gezichtspunt (viewpoint) en beeld (view). De architectuur bestaat uit een aantal views: representaties van het systeem vanuit het perspectief van een gerelateerde set belangen. Gezichtspunten bepalen hoe een bepaald type beeld er uit moet zien. IEEE Std. 1471 is een beknopte standaard, hij vertelt niet welke views gemaakt moeten worden en hoe. Voor mensen die gebruik willen maken van een min of meer geaccepteerde aanpak is de verleiding daarom groot om een raamwerk te adopteren. Het uitgangspunt achter IEEE 1471 is echter dat architectuurdocumentatie wordt opgesteld vanuit de gedachtewereld van de belanghebbenden. Het is de vraag of een raamwerk dat opdelingen op allerlei logische gronden scheidt (statisch van dynamisch, functioneel van implementatie) overeenkomt met de informatiebehoefte van de doelgroep. Bovendien lijken de raamwerken, met hun focus op de beschrijving van het systeem zelf, zich nauwelijks te bekommeren over allerlei andere belangrijke vragen: Op basis van welke principes werken we? Hoe duur wordt dit? Welk risico introduceren we? IEEE 1471 - 2000 is sterk ge�nspireerd door de systeemtheorie. Een overzicht van de begrippen en hun samenhang wordt weergegeven in dit schema:
Belangrijk is dat hier onderscheid gemaakt wordt in
systeem en architectuur aan aan kant en
de subjectieve invalshoeken en architectuurbeschrijvingen
aan de andere kant.
Werkwijze De werkwijze wordt slechts summier beschreven. Er wordt wel een overzicht gegeven van de architectuur beschrijving practices:
Producten De viewpoints, views en architectural desciptions moeten zelf ingevuld worden. Het raamwerk bevat dus niet echt kant en klare producten. Er worden wel enkele (willekeurige) voorbeelden gegeven:
Hulpmiddelen Geen TOGAF Inleiding De basis van TOGAF is gelegd door het Ministerie van Defensie in de Verenigde Staten. Zij gaven The Open Group toestemming om een TOGAF te ontwikkelen op basis van TAFIM, de reeds bestaande methodiek die het ministerie gebruikte en waar al veel moeite in was gestoken. TOGAF, The Open Group Architecture Framework, is een industrie standaard architectuur raamwerk dat vrij gebruikt mag worden door elke organisatie die een informatie systeem architectuur wil ontwikkelen voor gebruik binnen die organisatie. The Open Group is een leverancier neutraal en techniek neutraal consortium die met de visie van Boundaryless Information Flow toegang tot geintegreerde informatie wil bevorderen, binnen en tussen organisaties, gebaseerd op open standaarden en globale interoperabiliteit. TOGAF is ontwikkeld en continue geevolueerd sinds het midden van de jaren 90 door vertegenwoordigers van 's werelds leidende IT klanten en leverancier organisaties in The Open Group's Architecture Forum. TOGAF Version 8 Enterprise Edition ("TOGAF 8") is een gedetailleerde methode en verzameling van ondersteunende bronnen voor het ontwikkelen van een Enterprise Architecture. Als een samenhagende open methode voor Enterprise Architecture, TOGAF 8 vult aan, en kan gebruikt worden in combinatie met, andere raamwerken die meer gefocust zijn op specifieke producten voor bepaalde verticale sectoren zoals overhead, defensie en financieel. De aanpak van TOGAF om tot een IT architectuur te komen wordt in de volgende delen gesplitst:
Denkwijze TOGAF omarmt maar hangt niet strikt aan de ANSI/IEEE Std 1471-2000 terminologie. In TOGAF, heeft architectuur twee betekenissen, afhankelijk van het contextueel gebruik:
Een architectuur beschrijving volgens TOGAF is een formele beschrijving van een informatiesysteem, georganiseerd op een manier die het redeneren over de structurele eigenschappen van het systeem ondersteunt. Het definieert de componenten of bouwstenen waaruit het totale systeem bestaat, en verstrekken een plan op basis waarvan de producten kunnen worden verkregen en de systemen kunnen worden ontwikkeld, die samenwerken om het totale systeem te implementeren. Het stelt je dus in staat de totale IT investering te managen op een manier die aansluit bij de behoefte van jouw business. Een Architecture Framework volgens TOGAF is een hulpmiddel dat gebruikt kan worden voor het ontwikkelen van een breed bereik van verschillende architecturen. Het moet een methode beschrijven voor het ontwerpen van een informatiesysteem in termen van een verzameling bouwstenen, en voor het tonen van de samenwerking tussen deze bouwstenen. Het moet een verzameling hulpmiddelen bevatten en een vocabulaire leveren. Het moet ook een lijst leveren van aanbevolen standaarden en ondersteunde producten die gebruikt kunnen worden om de bouwstenen te implementeren. The minimale verzameling systeem belanghebbenden die overwogen moeten worden in de ontwikkeling van de architectuur gezichtspunten en beelden is volgens TOGAF
Werkwijze De werkwijze ligt vastgelegd in de Architecture Development Method (ADM). De sleutel van TOGAF is een praktische methode - the TOGAF Architecture Development Method (ADM) voor het definieren van business behoeften en het ontwikkelen van een architectuur die aansluiten bij deze behoeften, waarbij gebruik gemaakt worden van de elementen van TOGAF en andere architectuur producten die beschikbaar zijn in een organisatie. De TOGAF Architecture Development Method schrijft niet een specifieke verzameling van architectuur producten voor. Het beschrijft wel een verzameling architectuur producten, maar bij wijze van voorbeeld. TOGAF is ontworpen om te gebruiken bij willekeurig welke verzameling door de gebruiker gepaste geachte architectuur producten. Dit kan de verzameling producten zijn die in TOGAF wordt beschreven, maar het kan ook een verzameling gebaseerd op een ander raamwerk zoals Zachman Framework, FEAF, etc. zijn. Enkele uitgangspunten van de ADM:
De ADM bestaat uit de volgende fasen:
Alle fasen worden gedetailleerd uitgewerkt. Per fase wordt steeds het volgende aangegeven:
Producten TOGAF verzamelt producten onder de term Enterprise Continuum. Het Enterprise Continuum kan het beste gezien worden als een virtuele repository van alle architectuur goederen (assets, activa) modellen, patronen, architectuur beschrijvingen en andere artifacten - die zowel binnen de organisatie als binnen de IT industrie als geheel bestaan, welke de organisatie beschouwt beschikbaar te hebben voor de ontwikkeling van architecturen voor een organisatie. Het Enterprise Continuum is een term die een combinatie van twee complementaire concepten aanduidt:
Resource base Verder kent TOGAF een zogenaamde Resource Base, een verzameling hulpmiddelen en technieken voor gebruik bij het toepassen van TOGAF en TOGAF ADM. De Resource base bevat onder andere:
TOGAF onderscheidt tenslotte de volgende standaard views:
Hulpmiddelen TOGAF 8 Tool Support Product Standard
Inleiding DYA staat voor dynamische architectuur. Het is een architectuur methode
ontwikkeld door Iquip, dat later is overgenomen door Sogeti. Denkwijze Definitie architectuur: (Wagter) Een consistent geheel van principes en modellen dat richting geeft aan ontwerp en realisatie van de processen, organisatorische inrichting, informatievoorziening en technische infrastructuur van een organisatie. Uitgangspunten:
De 10 principes van DYA zijn:
Bron: DYA: Snelheid en samenhang in business architectuur (Wagter e.a.). Deze 10 principes zijn vertaald naar een denkmodel en een werkmodel. Binnen het denkmodel worden drie scenario's onderscheiden: anticiperend (onder architectuur), defensief en offensief (beide zonder architectuur). Werkwijze De kern van het DYA model wordt gevormd door vier processen die het hele traject van strategievorming tot realisatie van verandering beslaan:
Een traject start met een architectuur visie en plan van aanpak. Op basis van het architectuur raamwerk en DYA model kan vervolgens verdere invulling worden gegeven. De 18 aandachtspunten van werken onder architectuur volgens DYA zijn:
Producten Daar wordt in de boeken het volgende over gezegd: Het DYA-model is ontstaan uit de praktijk. Het is gebaseerd op jarenlange ervaring met de praktijk van architectuurontwikkeling. In deze jaren is ons duidelijk geworden dat de bottleneck bij het succesvol van ICT niet zozeer gelegen is in dat we niet goed weten hoe we een goede architectuur moeten ontwerpen, maar in het feit dat architectuur onvoldoende verankerd is in de organisatie. Daarom worden in dit boek geen concrete architecturen besproken, noch wordt er ingegaan op de inhoudelijke stappen waarmee we tot een concrete architectuur zijn gekomen. Zachman Inleiding The Zachman Institute for Framework Advancement (ZIFA) is opgericht door John
Zachman en Samuel Holcman eind jaren tachtig. Dit instituut is opgericht om het
ZIFA enterprise framework en de ondersteuning aan de implementatie hiervan te
verbeteren. Zelf omschrijven zij hun doelen als: Denkwijze
De Archimate website leert ons het volgende: Inleiding "Op dit moment is er geen goede beschrijvingswijze beschikbaar voor het weergeven van geintegreerde architecturen. Het ArchiMate-project wil zo'n architectuurtaal ontwikkelen voor het beschrijven van de verschillende architecturen in hun onderlinge samenhang. Maar een architect wil naast modellen ook andere zaken met elkaar in verband kunnen brengen, zoals bedrijfsdoelen, systeemeisen, principes en ontwerpbeslissingen. Ook die relaties moeten in een architectuurbeschrijving meegenomen kunnen worden. En verder is de koppeling met meer gedetailleerde ontwerpniveaus, bijvoorbeeld met softwaremodellen in UML of met bedrijfsprocesmodellen, een belangrijk aandachtspunt. Door tussen die beschrijvingen in de architectuur de relaties aan te geven (bijvoorbeeld hoe applicaties de bedrijfsprocessen ondersteunen), worden de deelarchitecturen aan elkaar gerelateerd en wordt indirect ook de koppeling tussen de onderliggende, meer gedetailleerde modellen gemaakt. De concepten voor het uitdrukken van zulke architectuurbeschrijvingen nemen een middenpositie in tussen enerzijds de meer gedetailleerde, op een specifiek gebiedgerichte technieken als UML, en anderzijds zeer algemene concepten als object en relatie. Denkwijze ArchiMate maakt gebruikt van de IEEE 1471-2000 definities. Daarnaast worden de termen Enterprise en Enterprise Architecture gebruikt:
Architectuur bestaat uit een consistent geheel van principes, methoden en modellen voor het ontwerpen en realiseren van processen, informatievoorziening, technische infrastructuur en organisatorische inrichting. Binnen bedrijven komen verschillende architecturen voor. Elk architectuurgebied heeft zijn eigen concepten voor het modelleren en visualiseren van de samenhang. Echter, in elk architectuurgebied spreekt de architect zijn eigen taal, heeft zijn eigen beelden en gebruikt zijn eigen technieken en tools, waardoor veranderingen in andere gebieden niet zichtbaar worden. Discussies, communicatie en beslissingen over veranderingen die hun uitwerking hebben op meerdere terreinen worden hierdoor bemoeilijkt of zelfs onmogelijk. Tegelijkertijd is het duidelijk dat er sterke afhankelijkheden bestaan tussen de domeinen. Voor een optimale communicatie tussen architecten en belanghebbenden is het noodzakelijk dat de relaties tussen de diverse domeinen inzichtelijk gemaakt kunnen worden. Vanuit deze optiek richt ArchiMate zich niet op ��n specifiek architectuurdomein maar op een overkoepelende architectuur waarmee organisaties, processen en informatievoorziening in samenhang in beeld gebracht kunnen worden: de enterprise architectuur. Binnen ArchiMate worden de volgende architecturendomeinen en relaties daartussen onderscheiden:
Een belangrijke basis voor de ontwikkeling van een professionele gereedschapskist is een (modelleer)taal voor architectuur. Een taal voor enterprise-architectuurmodellering moet zich richten op inter-domein-relaties. Met een dergelijke taal moet het mogelijk zijn om:
Een andere belangrijke eigenschap voor de enterprise-modelleertaal is de mogelijkheid om modellen op verschillende manieren te visualiseren, gericht op verschillende belanghebbenden. Bovendien moet de taal een formele onderbouwing hebben zodat modellen geanalyseerd kunnen worden (bijvoorbeeld op een aspect als performance). Omdat geen van de huidige modelleertalen voldoen aan de gestelde eisen en om het gesignaleerde vacuum op te vullen is ArchiMate ontwikkeld. Daarbij is het expliciet niet de bedoeling dat ArchiMate de bestaande talen zal vervangen; het vormt hierop een aanvulling, waarbij wel zo veel mogelijk aangesloten wordt op bestaande standaarden en praktijken. In de ArchiMate-taal heeft het concept service een centrale rol. Een service definieren we als een eenheid van functionaliteit die een bepaalde actor (b.v. een systeem of een organisatie) beschikbaar stelt aan zijn omgeving. Service-orientatie sluit aan op trends als de service-gebaseerde netwerkeconomie en web services. Service-orientatie is ook op natuurlijke wijze verbonden met een opdeling in lagen waarbij hogere lagen gebruik maken van services die beschikbaar worden gesteld door lagere lagen. ArchiMate onderscheidt de volgende drie lagen:
Binnen de verschillende lagen worden de concepten verder uitgewerkt. Per laag zijn specifieke concepten ge�dentificeerd, maar de algemene structuur is per laag identiek. De centrale structuur per laag ziet er als volgt uit:
Ten eerste wordt het structurele of statische aspect onderscheiden (de rechterkant van de figuur) en het gedragsaspect of dynamisch aspect (linkerkant van de figuur). Gedragsaspecten worden toegekend (assigned) aan structurele concepten om te laten zien wie of wat het gedrag uitvoert. Ten tweede wordt onderscheid gemaakt tussen een extern gezichtspunt en een intern gezichtspunt op een organisatie of systeem. Het externe gezichtspunt wordt afgedekt door de service die te benaderen is via een interface. Voor het interne gezichtspunt wordt onderscheid gemaakt tussen gedrag dat wordt uitgevoerd door een individueel structureel element (b.v. actor, rol of component) en collectief gedrag (interactie) wat wordt uitgevoerd door een samenwerking (collaboration) van een aantal structurele elementen. Naast de actieve structurele elementen worden ook de passieve structurele elementen onderkend: de objecten waar het gedrag op is gericht. Producten De kern van Archimate is een ontwerptaal waarmee organisaties en ICT in onderlinge samenhang af te beelden zijn. Archimate sluit hierbij aan op internationale standaarden zoals UML en MDA. Meer in het bijzonder omvat dit:
Er wordt onderscheid gemaakt in symbolische en semantische modellen:
Verder wordt een raamwerk (framework) voor de definitie en classificatie van gezichtspunten (viewpoints) en beelden (views) gedefinieerd. Het raamwerk is gebaseerd op twee dimensies, doel en inhoud. De volgende drie typen architectuur ondersteuning definieren de doel dimensie van architectuur beelden: ontwerpen, beslissen, informeren. Voor de karaktiseristieken van de inhoud van een beeld worden de volgende abstractie niveaus gedefinieerd: details, samenhang, overzicht. Er worden voor gezichtspunten voorbeelden en richtlijnen voor het gebruik gegeven. Werkwijze Het architectuur proces zelf wordt niet echt uitgewerkt binnen ArchiMate. Wel
worden richtlijnen gegeven voor het werken met modellen.
Ook worden richtlijnen gegeven voor architectuur analyse. Hulpmiddelen Er komen software hulpmiddelen op de markt die ArchiMate ondersteunen. een daarvan is BizzDesign Architect: BiZZdesign Architect kan uw organisatie helpen om deze architecturen inzichtelijk te maken. Deze tool is gericht op onder meer het vastleggen van architecturen en het visualiseren en analyseren van samenhang tussen architectuurdomeinen, impact of change analyses, etc. Ook is het mogelijk om de verschillende architectuurdomeinen op verschillende detailniveaus vast te leggen. Bron: http://www.bizzdesign.nl/html/bizzdesignarchitect.html Een andere software hulpmiddel dat ArchiMate ondersteunt is Metis van Troux Technologies. Inleiding MArch staat voor Methodische Aanpak Architectuur. Dat is het door PinkRoccade ontwikkelde referentiekader voor architectuur en de aanpak voor het werken onder architectuur. Experts uit de werkmaatschappijen van PinkRoccade hebben hun jarenlange ervaring en vakkennis op dit gebied in MArch gebundeld. Denkwijze
PinkRoccade ziet architectuur als een combinatie van de visie van uw organisatie, die zijn weerslag vindt in de uitgangspunten, richtlijnen en standaarden, samen met de visie van uw organisatie op de strategische invloed van ICT. Op basis hiervan komt een ontwerp tot stand waarin de samenhang duidelijk wordt tussen producten, processen, organisatie, informatievoorziening en infrastructuren. Binnen de kaders van deze architectuur worden de elementen van de informatievoorziening van uw organisatie vorm gegeven. Daarbij staat het belang van uw business uiteraard altijd voorop. Vanuit deze visie en een doordachte werkwijze �n met een uitgebreid instrumentarium en een omvangrijke kennisbank geeft MArch duidelijke richtlijnen voor het werken onder architectuur. MArch houdt rekening met de omgeving waarin de informatievoorziening functioneert en de belangen van iedereen die ermee werkt. Daarnaast houden we rekening met de praktijk van vandaag en de plannen voor morgen. MArch werkt conform de internationale standaard voor architectuur IEEE 1471. Producten Dimensies van de producten: Dimensie 1: Basisarchitecturen
Dimensie 2: Scope Dimensie 3: Tijd
Soorten producten:
Werkwijze
Inleiding xAF is een architectuur framework dat ontwikkeld is door een werkgroep met dezelfde naam. De werkgroep bestaat uit deelnemers van universiteiten, suppliers en appliers. een van de deelnemers is Jan Dietz. De naam "xAF" is een afkorting van "Extensible Architecture Framework". Het idee voor het ontwikkelen van een extensible framework is ontstaan in de herfst van 2003 als een mogelijke en uitdagende manier om te voldoen aan de doelstellingen van het programma Generic Architecture Framework van het National Architecture Forum (NAF) in the Netherlands. Deze doelstelling is om een generiek architectuur raamwerk te ontwikkelen dat theoretisch solide en praktisch bruikbaar is. De specifieke eisen voor dit raamwerk zijn:
Het basis idee van xAF is dat er een root uitbreidbaar raamwerk is (xAF0) en dat andere (ook weer uitbreidbare) raamwerken gedefinieerd kunnen worden als uitbreidingen hiervan. Het definieren van raamwerk xAFi als uitbreiding van een of meer bestaande xAFi's volgt strikte uitbreidingsregels. Twee regels zijn voorgesteld, welke voldoende lijken te zijn: De specialisatie regel en de integratie regel. Door het toepassen van deze regels wordt een rooster van xAFi's opgebouwd. Theoretisch is het mogelijk om elk bestaand architectuur raamwerk te herformuleren als een bepaalde xAFi in dit rooster. Dit maakt de xAF een universele basis voor evalueren en vergelijken van raamwerken. Maar het maakt xAF ook een methode voor het ontwikkelen van een eigen raamwerk op een wijze dat het ontwikkelde raamwerk aan hoge kwaliteitsstandaarden voldoet, en deze eenvoudig vergelijkbaar is met bestaande raamwerken. Denkwijze Binnen xAF is aan een uitgebreide definitie van het begrip ontwerpen gewerkt. In principe is het ontwerpproces generiek en niet beperkt tot een type systeem. Het kan derhalve worden gebruikt in de context van het ontwerpen van ieder doelsysteem (DS) dat gebruikt wordt door een gebruikend systeem (GS). Het proces van systeemontwikkeling is uitgewerkt in een model waarin de definities van begrippen als eisen/wensen, specificaties, gebruikend systeem en doelsysteem en algemene principes voor het ontwerp zijn beschreven. De algemene principes zijn essentieel voor de transitie van eisen/wensen naar specificaties (het ontwerpen). Zij beperken de ontwerpvrijheid van de ontwerper door regels te stellen die bindend zijn. Principes worden gezien als een operationele concretisering van algemeen geldende eisen/wensen en specificaties. Voor een klasse van systemen wordt dus verbijzonderd. In de specificaties van het DS zullen deze principes verwerkt zijn. Het begrip architectuur staat binnen xAF voor de normatieve beperking van de ontwerpvrijheid. De term architectuur kent twee interpretaties:
In het proces van systeemontwikkeling zoals in de context van xAF is gedefinieerd wordt architectuur gedefinieerd als:
Een ontologisch model kan worden uitgelegd als een model van de, implementatie-onafhankelijke, essentie van een systeem (zowel GS als DS). Het is een geabstraheerd model van de essentiele werking en constructie van een systeem, volledig onafhankelijk van de realisatie, implementatie en gebruikte technologieen. Een ontologie wordt als een white box (WB) beschreven. Een ontologie kan in verschillende detailniveaus en vanuit verschillende aspecten zijn uitgewerkt. Een black box (BB) model heeft geen directe relatie met de constructie of werking van het te ontwerpen DS. Een BB model beschrijft de transformatie van invoervariabele naar uitvoervariabele. Producten Enkele xAF figuren:
Op basis hiervan is het SMART model ontwikkeld. Inleiding IAF staat voor Integrated Architecure Framework en is een methode die door Cap Gemini is ontwikkeld en wordt gebruik. Het raamwerk is oorspronkelijk afgeleid van Zachman, maar IAF omvat nu een uitgebreide bibliotheek van architectuur producten en best practices. De rol van het IAF raamwerk Het IAF raamwerk is een communicatieraamwerk op basis waarvan met alle betrokkenen gecommuniceerd kan worden over de relaties tussen de aspectgebieden, de beschouwingniveaus en vanuit verschillende gezichtspunten. Op de kruispunten van deze relaties onderkennen we vervolgens de onderwerpen die van belang kunnen zijn tijdens een architectuurtraject. IAF als communicatieraamwerk verschaft zodoende inzicht in en overzicht over de samenhang tussen de verschillende aspectgebieden en de verschillende abstractieniveaus. Denkwijze
Vanuit de noodzaak tot geintegreerde architecturen heeft Capgemini het Integrated Architecture Framework (IAF) ontwikkeld. IAF beschrijft hoe een architectuur voor verschillende aspectgebieden, vanuit verschillende gezichtspunten en op verschillende beschouwingsniveaus wordt opgebouwd. Gezichtspunten Abstractieniveaus Het contextuele niveau waarin de waarom vraag aan bod komt. Hierin worden missie, visie en strategie expliciet gemaakt en worden de strategische principes onderzocht. Het conceptuele niveau die zich bezig houdt met het wat. Welke doelstellingen zijn er en welke eisen gelden er voor elk van de aspectgebieden Het logische niveau waarin de structuur van de gewenste situatie wordt ontworpen. Hierin wordt de samenhang tussen de verschillende onderdelen gemaakt op basis van de eerder beschreven strategische principes Het fysieke niveau waarin wordt uitgewerkt hoe het logische niveau wordt vormgegeven in de werkelijkheid Het transformatie niveau waarin de benodigde verandering naar een toekomstige situatie wordt geschreven Werkwijze Cap Gemini Ernst & Young heeft ter ondersteuning van IAF een aantal architectuur ontwerp methoden (de architectural design-methoden) ontwikkeld op basis van enerzijds best practices en anderzijds wetenschappelijk onderzoek. Een van deze methoden (AD-TI) is door de IEEE tot standaard verheven (IEEE 1003.23). Op het architectuur proces wordt minder de nadruk gelegd, maar IAF kan gecombineerd worden met andere methoden.
Het Extended Enterprise Architecture Framework is ontwikkeld door Jaap Schekkerman van het Institute for Enterprise Architecture Development. Het is productenmatrix die gezien kan worden als uitbreiding op de productenmatrices van Zachman en IAF.
Transformerende ontwerpen
|